Καιρό έχουμε να ασχοληθούμε με το ποδόσφαιρο του ΑΡΗ... και πως να ασχοληθούμε όταν οι εξελίξεις(πέρα από τις δραματικές ολόκληρης της χώρας) στην ομάδα μας γύρω από τα φλέγοντα θέματα της όπως η άνοδος στην Football League που περνάει μέσα από την ΕΠΟ, η επόμενη ημέρα στην "ΠΑΕ" μετά τη λήξη του "μνημονίου" που είχε υπογραφεί με τον κ.Κάλας και η πορεία της εκκαθάρισης είναι όλες στάσιμες; Εκεί που ήμασταν με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος ακριβώς στο ίδιο σημείο είμαστε και τώρα. Καμία εξέλιξη, καμία πρόοδος, καμία θετική εξέλιξη... παρά μόνο κουτσομπολίστικα ρεπορτάζ που άλλες φορές μας δίνουν ελπίδα και άλλες φορές μας χαντακώνουν και μας σπάνε τα νεύρα...

Θα ήταν υποκριτικό να πούμε ότι αυτή η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη για τον Αρειανό οπαδό. Τείνει να μας γίνει συνήθεια κάθε καλοκαίρι να έχουμε τη δική μας περιπέτεια για το μέλλον του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ. Θα αυξηθούν οι ομάδες για να μείνουμε στην κατηγορία; θα μας δικαιώσει το CAS; θα αποκλειστεί ο Ολυμπιακός Βόλου για να παίξουμε Ευρώπη, θα ισχύσει η νομιμότητα και ο ΑΡΗΣ θα ανέβει στη Football League και άλλα πολλά ερωτήματα με τα σημαντικότερα από αυτά να είναι το καλοκαίρι. Χωρίς φυσικά να ξεχνάμε και αυτά τα ενδιάμεσα για τιμωρίες, εκδόσεις δελτίων και υπαγωγή σε άρθρα. Δύο είναι τα κοινά σχεδόν σε όλα τα ερωτήματα που βιώνει ο Αρειανός κάθε καλοκαίρι(και όχι μόνο) ανεξάρτητα από το ερώτημα. 1) Σχεδόν σε όλα το δίκαιο(νομικό και ηθικό) είναι με το μέρος μας, 2) Σχεδόν σε όλα(αν όχι σε όλα όλα) το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό για τον ΑΡΗ. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η διοίκηση και ο κόσμος της ομάδος θα πρέπει να μείνει με σταυρωμένα χέρια. Όλοι με τον τρόπο μας θα πρέπει να στηρίξουμε την προσπάθεια που γίνεται για το καλό του ΑΡΗ ανεξάρτητα από συμπάθειες και αντιπάθειες. Και εδώ όμως θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να σκεφτούμε το γιατί φθάσαμε ως εδώ, ποιοι αποφάσισαν, ποιοι βγήκαν μπροστά, ποιοι απέτυχαν στη Γ Εθνική θέτοντας στο περιθώριο μια μεγάλη μερίδα του κόσμου που είχε μια εντελώς διαφορετική άποψη για όλα όσα έγιναν από το περασμένο καλοκαίρι μέχρι σήμερα. Οπότε η συμμετοχή του καθενός σε αυτόν τον αγώνα δεν γίνεται να είναι ακριβώς η ίδια εκ των συνθηκών γιατί πολύ απλά όπως είπε ένας "ραδιοφωνικός φίλος"  πολύ εύστοχα "ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΟ ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΜΑΖΕΥΕΙΣ ΚΑΙ ΟΠΟΤΕ ΘΕΣ ΝΑ ΜΕ ΚΡΕΜΑΣ..." .  Για αυτό λοιπόν περιμένω να δω στην πρώτη γραμμή της μάχης τον Α.Σ., τους επικεφαλείς και μεγαλοεπενδυτές του ποδοσφαιρικού τμήματος, την ΚΜΑ(?!?!?), τα δημοσιογραφοπαπαγαλάκια και τους συνδέσμους. Μετά θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι... Ως τότε ακόμη και η αποχή ή η σιωπή σε όλη αυτή την φαρσοκωμωδία που παρακολουθούμε από πέρσι το καλοκαίρι και κορυφώθηκε φέτος με τη 2η θέση στη Γ εθνική ας την εκλάβουν  μερικοί ως στήριξη...

Προς τη σωστή κατεύθυνση έστω και καθυστερημένα μοιάζει να είναι η κίνηση του Ερασιτέχνη να κάνει κάλεσμα προς κάθε ενδιαφερόμενο. Απλά θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι και ο κ.Κάλας θα πρέπει να παρουσιαστεί ως ενδιαφερόμενος και να παρουσιάσει το πλάνο του στον κόσμο του ΑΡΗ. Να γνωρίζουμε αν πρόκειται για το πλάνο των 500.000 ευρώ, με Γερμανούς ή χωρίς Γερμανούς, με sir Καλαϊτζίδη προπονητή ή χωρίς sir... Είτε φανεί άλλος ενδιαφερόμενος είτε όχι οι άνθρωποι του ΑΣ έχουν την ηθική και θεσμική υποχρέωση να τηρούν τις διαδικασίες, να παίρνουν αποφάσεις με διαφάνεια και όχι πίσω από τις κλειστές πόρτες. Και φυσικά να μην ξεχνάνε ποτέ ότι είτε με Κάλας είτε χωρίς ο ΑΡΗΣ όχι μόνο υπήρχε και υπάρχει αλλά θα πρέπει να γίνονται και όλες οι ενέργειες ώστε να διασφαλιστεί η ύπαρξη του. Ενέργειες στην ΕΠΟ, στα υπουργεία και πάνω από όλα στο εσωτερικό του συλλόγου.

ΥΓ. ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ - ΕΛΛΑΔΑ ΟΠΩΣ ΑΡΗΣ

Παλιά λέγαμε ο ΑΡΗΣ είναι σαν την Ελλάδα αλλά τελικά έχει καταντήσει το ανάποδο. Βλέποντας τις δραματικές στιγμές που βιώνουμε όλοι σε αυτή τη χώρα η σκέψη μου πάει από μόνη της σε όλα όσα έχουμε ζήσει στα κοινά του ΑΡΗ και στις εμπειρίες που έχουμε αποκομίσει από αυτή την τριβή. Όπως στον ΑΡΗ έτσι και στην Ελλάδα έχουμε τα εξής:

1) Λαοπλάνους που μας έταζαν(και μας έδιναν προσωρινά) μεγαλεία ενώ μας οδηγούσαν στην καταστροφή.

2) Παραπλανημένους και "παραπλανημένους" ψηφοφόρους.

3) "Αδέλφια" που μαζί τα φάγανε όλα τα καλά τα χρόνια.

4) Αντιπολίτευση που μας έταζε ένα καλύτερο αύριο(λεφτά υπάρχουν) που δύσκολα μπορούσε να πραγματοποιήσει.

5) Μισθοφόρους δημοσιογράφους που πάντα κουκούλωναν τις καταστάσεις και προπαγάνδιζαν υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων.

6) "Κομματικούς στρατούς" έτοιμους να κατασπαράξουν τα "αδέλφια" τους προκειμένου να προασπίσουν συγκεκριμένα συμφέροντα.

7) Μπερδεμένο και διχασμένο κόσμο έτοιμο να πει το ΝΑΙ ακόμη και για ψίχουλα ή για κάτι μη υπαρκτό.

8) Σωτήρες που επένδυαν σε "μνημόνια" υπομονής, εξαθλίωσης, συρρίκνωσης  και σωτήρες που επένδυσαν στην χρεοκοπία χωρίς  οργάνωση και πλάνο..

9) Στημένους(ή μπερδεμένους αν προτιμάται) που ακόμη και σήμερα σπέρνουν τον φόβο με ερωτήματα του στυλ "αν φύγει αυτός ποιος θα έρθει?"  λες και δεν υπάρχουν τρόποι και λύσεις.

10) Στημένους(ή μπερδεμένους αν προτιμάται) που ακόμη και σήμερα την "κανονικότητα" μιας ποδοσφαιρικής ομάδος του μεγέθους του ΑΡΗ που τερματίζει 2η στην ερασιτεχνική Γ Εθνική την παρουσιάζουν ως επιτυχία σταθερότητας...

11) Αβεβαιότητα για το μέλλον χωρίς ουσιαστική ελπίδα...

Όπως λοιπόν το είπαμε  και συνεχίζουμε να το φωνάζουμε στον ΑΡΗ μας έτσι το φωνάζουμε και για την χώρα που ζούμε 

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΩΤΗΡΕΣ ΤΗΣ(εντός και εκτός χώρας)

ΥΓ2. Αυτό πάντως που σίγουρα βγαίνει από όλο το κοινωνικοπολιτικό τοπίο της χώρας των τελευταίων μηνών και είναι ένα ξεκάθαρο μάθημα για κάθε Έλληνα (και κάθε Αρειανό ιδιαίτερα) είναι ότι χωρίς συσπείρωση και κοινό σκοπό/στόχο δεν μπορείς να πας μπροστά.

ΥΓ3. Όλα τα παραπάνω είναι απλά μια προσωπική άποψη(όπως τόσες απόψεις δημοσιεύονται καθημερινά στο διαδίκτυο) και τίποτα παραπάνω και πραγματικά λυπάμαι αν είναι δυσάρεστες για κάποιους.